(untitled) (Zarządzanie Innowacyjne w Gospodarce i Biznesie, 2013)
Polityka wynagrodzeń odgrywa szczególną rolę w zarządzaniu zasobami ludzkimi zarówno na poziomie operacyjnym, jak i strategicznym. Na poziomie operacyjnym wynagrodzenie jest ważne dla pozyskiwania, stabilizacji i motywowania pracowników. Na poziomie strategicznym powinno umożliwiać integrację zasobów ludzkich, a tym samym realizację strategii organizacyjnej, rozwój kapitału ludzkiego oraz tworzenie kultury korporacyjnej, która poprawia efektywność i zapewnia etyczne postępowanie. Motywowanie pracowników to więcej niż tylko suma czynników mających na celu stworzenie i utrzymanie ich zaangażowania na pożądanym poziomie. Wymaga raczej synergii zmiennych, które się uzupełniają, wzmacniają, a nawet korelują ze sobą. Ważna jest również grupa pracowników, do której skierowany jest dobrze zdefiniowany zestaw zachęt, ponieważ rola poszczególnych bodźców może się różnić w zależności od sytuacji pracownika. W tym kontekście artykuł analizuje (na podstawie dwuczynnikowej teorii satysfakcji z pracy Herzberga) kluczowe determinanty motywacji do pracy, takie jak postrzeganie własnej autonomii w miejscu pracy, staż pracy, opinia o komunikacji wewnętrznej i zaangażowaniu w pracę, zadowolenie z wynagrodzenia, system motywacyjny firmy oraz motywatory do pracy. Ostatnia część zawiera podsumowanie dyskusji i główne wnioski.