(untitled) (Zarządzanie Innowacyjne w Gospodarce i Biznesie, 2013)
Rynek sztuki w Polsce, który zaczął rozwijać swoją własną strukturę organizacyjną po długim okresie nieobecności w 1989 roku, jest silnie scentralizowany. Przez ostatnie 22 lata był reprezentowany przez kilka domów aukcyjnych. Mimo że wolumen transakcji obejmujących dzieła sztuki jest nadal bardzo mały, potencjał rynku szacowany na około 3,5 miliarda złotych jest ogromny. Burzliwe lata kryzysu gospodarczego, które dotknęły także europejską gospodarkę, przyczyniły się do bezprecedensowego rozwoju globalnego rynku sztuki. Ten paradoks wynika z faktu, że dzieła sztuki stają się ważną alternatywą inwestycyjną, gdy rynki finansowe są w zawirowaniu, a inwestorzy pilnie poszukujący bezpieczeństwa zwracają swoje zainteresowanie ku klasie aktywów niezwiązanych z rynkiem finansowym jako całością. Wraz ze spowolnieniem gospodarczym w Polsce, wszystkie główne parametry krajowego rynku aukcyjnego zaczęły rosnąć. Liczba dzieł sztuki sprzedanych na aukcjach w ostatnich latach wzrosła o 30%, czemu towarzyszy rosnąca aktywność domów aukcyjnych. Te okoliczności stanowią ważne argumenty za zbadaniem zachowań zakupowych konsumentów na tym rynku. W tym celu, na podstawie wcześniejszego badania, podjęto próbę analizy czynników mających istotny wpływ na zakup dzieł sztuki. Artykuł jest strukturyzowany następująco: po przedstawieniu zarysu polskiego rynku sztuki, przechodzi do wyjaśnienia natury dzieła sztuki, a następnie do prezentacji zachowań konsumentów na tym rynku. Ostatnia część zawiera wnioski.